Rev. Fr. Johnny Go

Jesuit Priests and Brothers

Mr. Johnip Cua

Beloved teachers

Fellow graduates

Parents and guests

Good afternoon!

     It is an honor for me to welcome you all today!  Huan ying ni men!  Malugod ko po kayong tinatanggap sa araw ng aming pagtatapos.

     Mahilig ang mga tao sa countdown. May countdown bago mag sembreak. Setyembre pa lang nagsisimula na ang pagbibilang para sa pasko. Tuwing sasapit ang New Year, may malalaking countdown timers na makikita sa iba’t ibang lugar. At sampung segundo bago sumapit ang bagong taon, gising ang lahat upang sumigaw ng “10, 9, 8…” hanggang umabot sa zero, na susundan ng magagarbong paputok. At para sa aming mga senior dito sa Xavier, may sarili rin kaming sinubaybayang countdown: ang Graduation countdown.

     Sigurado akong sa mga nakaraang linggo, lahat ay sabik sa pagsapit ng araw na ito – at ang bawat isa ay may kanya-kanyang paraan upang ipahayag ang kanilang pagkasabik. Naaalala ko pa: Isang araw, pagpasok sa classroom, nakita kong nakasulat sa pisara: Graduation Day: 65 days to go. Hindi ko ‘to masyadong pinansin. Naisip ko, matagal pa naman ito. Marami pang kailangang gawin. Yung napakahirap na tsapter 4 at 5 ng research paper; Yung pag-edit ng physics MTV; Yung CLE synthesis interview na ‘di pa nasimulan. Gayunpaman, sa paglipas ng bawat araw, sa bawat pagbawas ng numerong nakasulat sa pisara, unti-unti kong nadama na malapit na nga ang pagtatapos. Mula 65, lumiit nang lumiit ang bilang hanggang umabot sa 30 days to go. At simula noon, isang buwan bago mag-graduation, ang bawat bagay na ginagawa ko ay tila huling pagkakataon ko nang magagawa bilang mag-aaral ng Xavier High School.  

     Ang kilalang Sloppy Joe Burger sa canteen ay tila lalong sumarap, lalong naging extra sloppy. Ang pagtawid sa fly-over sa may Madison square at Ash creek ay tila naging paglalakad sa parke na napapaligiran ng magagandang tanawin. Ang one whole pad paper na kinakamkam ko ay tila madali ko nang naipamimigay tuwing humihingi ang mga kaklase ko. Naaliw nga rin ako nang mapansin kong tila maraming tao ang nagdadala ng mga digi-cam upang magkuhaan ng letrato. At sa mga oras na ito, kahit malinis na ang silid-aralan, kahit wala nang mga nakatambak na Goldberg machine sa likod ng classroom, kahit wala na ang mga quizzes for the day at reply slip deadlines, kahit wala na ang mga banners na napanalunan ng klase, nakikita ko pa rin ang countdown sa maliit na sulok sa aming pisara: 0 days to go.

     在(zài) 毕(bì) 业(yè) 前(qián) 的(de) 几(ji) 个(gè) 礼(li) 拜(bài)，我(wǒ) 们(men) 每(měi) 个(gè) 人(rén) 都(dōu) 是(shì) 激(jī) 动(dòng) 的(de)，就(jiù) 要(yào) 永(yǒng) 远(yuǎn) 的(de) 离(lí) 开(kāi) 生(shēng) 活(huo) 了(le) 十(shí) 三(sān) 年(nián) 的(de) 母(mǔ) 校(xiào)，那(nà) 种(zhǒng) 难(nán) 舍(shě) 的(de) 心(xīn) 情(qíng) 实(shí) 在(zài) 是(shi) 用(yòng) 笔(bǐ) 墨(mò) 难(nán) 以(yǐ) 形(xíng) 容(róng) 的(de)。同(tóng) 学(xué) 们(men) 为(wèi) 了(le) 留(liú) 住(zhù) 对(duì) 母(mǔ) 校(xià) 的(de) 美(měi) 好(hǎo) 回(huí) 忆(yì)，他(tā) 们(men) 拿(ná) 着(zhe) 相(xiàng) 机(jī) 到(dào)处(chù) 拍(pāi) 照(zhào)。大(dà) 家(jiā) 都(dōu) 知(zhī) 道(dào) 毕(bì) 业(yè) 以(yǐ) 后(hòu)，就(jiù) 要(yào) 与(yǔ) 相(xiāng) 处(chǔ) 已(yǐ) 久(jiǔ) 的(de) 朋(péng)

友(yǒu) 们(men) 和(hé) 老(lǎo) 师(shī) 们(men) 分(fēn) 离(lí) 了(le)，这(zhè) 四(sì) 年(nián) 的(de) 中(zhōng) 学(xué) 生(shēng) 活(huó)，使(shǐ) 我(wǒ)  们(men) 的(de) 友(yǒu) 情(qíng) 更(gèng) 加(jiā) 深(shen) 厚(hòu)，更(gèng) 加(jiā) 稳(wěn) 固(gù)。我(wǒ) 们(men) 在(zài) 为(wei) 能(néng) 够(gòu) 顺(shùn) 利(lì) 毕(bì) 业(yè) 而(ér) 高(gāo) 兴(xìng) 的(de) 同(tóng) 时(shí)，又(yòu) 对(duì) 即(jí) 将(jiāng) 离(lí) 开(kāi) 母(mǔ) 校(xiào) 而(ér) 忧(yōu) 伤(shāng)。我(wǒ) 永(yǒng) 远(yuǎn) 也(yě) 不(bú) 会(huì) 忘(wàng) 记(jì) 在(zài) 光(guā) 启(qǐ) 的(de) 日(rì) 子(zǐ)。毫(háo) 无(wú) 疑(yí) 问(wèn)，光(guāng) 启(qǐ) 是(shì) 我(wǒ) 们(men) 一(yì) 生(shēng) 的(de) 骄(jiāo) 傲(ào)。

     The graduation countdown is not just about counting the days.  The numbers do not really matter.  Whether it be 65 days to go or 30 days, it is what happened on that 65th day, or that 30th day which matters more. We are not here merely to end four years of high school.  We are here to reminisce the moments that led to our graduation. That is what we celebrate today:  The memories.

     Thinking about it, I believe that graduation is not just a proof of one’s academic competence.  Moreover, it is a proof of our continuous growth.  Everything that we have done and experienced throughout high school, the Chem Magic, the Corregidor Trip, the Entrepreneurial Project, the SM immersion, all the tests and papers passed and submitted, crammed or not, were instrumental in forming us to who we are now.  Our classmates and friends who have tested our limits and yet, were there during our lowliest times, our girlfriends who may have made our lives miserable at times but made us feel special in so many ways, our teachers who have terrorized us and at the same time have guided us in every step of the way, and our parents who have nagged us but have continued to be our inspiration, all of them made high school memorable, meaningful and fulfilling.

     As one countdown ends today, another one begins.  So guys, we have 1461 days to continue letting our light shine before college graduation.

Go back to the top ^